Ako at si Philip, mga taga-tubuan, nanonood ng laban ni pacman

sa barangay ng tubuan, datu blah sinsuat, pagdating ng ala una ng hapon, lahat ay nasa isang ‘kiosk’ para hintayin ang laban ng pambansang kama-o. bata man o matanda, lalaki man o babae, lahat inaasam mapanood ang laban ni pacquiao.

ang tubuan ay isang ‘coastal’ barangay, matatagpuan sa moro sea. walang signal ng ‘celphone’ duon. walang kuryente. tubuan elementary school ang natatanging paaralan. mga muslim ang naninirahan doon. may mga higit kumulang na 89 ‘household’. makakarating ka lamang dito sa pamamagitan ng ‘pump boat’. mga 45 min ‘boat ride’ from tapian. para makarating sa tapian, sasakay ka ng motor. mga higit isang oras din yun mula sa cotabato city.

paano kami nagkaroon ng kuryente mapanoond lang ang laban ni pacman? gamit namin ang nag-iisang ‘14″ black and white tv’ sa barangay. nakasaksak ito sa isang baterya. talagang pinaghandaan ito, mapanood lamang ang pinakahihintay na laban.

kinakanta palang ni martin nievera ang lupang hinirang, ramdam ko na na ‘proud na proud’ ang mga kasama kong nanonood. sigawan ng panggagalaiti ang maririnig mo sa tuwing pansamantalang pinuputol ang laban dahil sa mga patalastas.

‘first round’. tutok na tutok ang lahat sa tv. sigawan sa tuwing tinatamaan ng kama-o ni manny si ricky. dawalang beses natumba si ricky.

’second round’. sigawan sa tuwa nang matumba si hatton at hindi na nakabangon.

tuwang tuwa ako sa aking nakita. hindi lang sa panalo ni pacquiao kundi sa pakikiisang tuwa ng mga taga-tubuan sa pagkapanalo ni pacquiao. isa ito sa mga pagkakataong makakita ng mga pinoy na pinagmamalaki ang pagiging pinoy. ito ang kailangan natin para mapag-isa ang pilipinas. pagkatapos ng labas, lahat pina-uusapan ang pagkapanalo ng bansa sa katauhan ni manny pacquiao. alam kong hindi lang ito sa tubuan nangyayari, buong bansa nagdidiriwang sa mga panahon na iyon.

salamat sa isang oras na panonood ng laban ng bansa. himinto ang kilos sa tubuan. sa buong pilipinas. di alintana ang bagyo. di alintana ang hidwaan sa isa’t isa. pacquio ‘moment’ isa itong tikim ng buhay sa paraiso. lahat masaya. lahat nagdidiwang. lahat nagkakaisang sinisigaw, MABUHAY ANG PILIPINAS! MABUHAY!